Dla dorosłych

Spokojne gry dla dzieci: powolna zabawa sensoryczna, która pomaga się wyciszyć

Większość gier dla dzieci powstaje po to, żeby ekscytować: punkty, liczniki czasu, jaskrawe błyski, nagroda co kilka sekund i „jeszcze jeden poziom” na koniec. To ma swoje miejsce. Ale pod koniec długiego dnia, po szkole albo przed drzemką dzieci potrzebują czegoś odwrotnego: czegoś, co je wycisza, zamiast nakręcać.

Od lat ćwiczę jogę i medytuję, a najbardziej pomaga mi coś bardzo prostego: patrzenie na coś powolnego, na wodę, liście albo chmury, i pozwolenie, żeby oddech za tym podążał. Chciałem, żeby moja córka miała grę, która działa tak samo, więc ją zrobiłem. Ten poradnik to wszystko, czego się nauczyłem o tym, co sprawia, że zabawa uspokaja, na ekranie i bez niego.

Co sprawia, że gra uspokaja

  1. Bez celu i bez zegara. Nie ma nic do wygrania, nic do przegrania, żadnego odliczania. Dziecko nie może przegrać, więc nie ma się czym denerwować.
  2. Powolny ruch, który się uspokaja. Rzeczy dryfują, bledną i same się zatrzymują. Oko za nimi podąża, a ciało zwykle podąża za okiem.
  3. Łagodne, naturalne dźwięki. Woda, wiatr, cichy dzwonek. Żadnej muzyki walczącej o uwagę, żadnego głośnego dopingu.
  4. Każde działanie dostaje łagodną odpowiedź. Dotyk zawsze coś robi, więc dziecko czuje, że ma wpływ, ale nic nie dzieje się szybko ani nagle.
  5. Łatwo przestać. Żadnych serii, żadnego niedokończonego poziomu, żadnego „wróć jutro”, które trzyma dziecko na haczyku.
  6. Jeśli się da, przyroda. Psychologowie badający uwagę nazywają rodzaj zainteresowania, jakie budzą woda, liście i ryby, „łagodną fascynacją”: przyciąga wzrok bez wysiłku, a to daje odpoczynek. Badanie w brytyjskim National Marine Aquarium wykazało, że patrzenie na akwaria z rybami obniżało tętno odwiedzających i poprawiało im nastrój, a efekt był tym większy, im więcej było ryb.

Spokojna zabawa bez ekranu

Najlepsze spokojne zabawy w ogóle nie potrzebują ekranu:

Spokojna gra na ekranie: Zen Pond

Czasem pod ręką jest właśnie ekran: w samochodzie, w podróży albo kiedy rodzic potrzebuje dziesięciu cichych minut. Dlatego zrobiłem Zen Pond, staw z rybami koi widziany z góry, który spełnia wszystkie sześć zasad.

Woda zachowuje się jak prawdziwa woda. Każdy dotyk puszcza krąg fal, który się rozchodzi, odbija od brzegów i znika, a światło załamuje się przez wodę na kamykach na dnie. Pod powierzchnią suną koi: dotknij wody blisko jednej, a czmychnie, a potem te ciekawskie wrócą zobaczyć, co się stało. Przytrzymaj palec w miejscu, a zbiorą się wokół niego. Jest żaba, która skacze do wody, kiedy jej dotkniesz, ważka, kwiaty lotosu dzwoniące jak misa dźwiękowa i od czasu do czasu łagodny deszczyk. Każdy dźwięk to woda. Nie ma słów i nie ma nic do wygrania.

Gra sprawdza się od 1. roku życia, kiedy każdy dotyk poruszający wodę jest magią, aż do 10 lat, kiedy dzieci zaczynają eksperymentować: dwa dotyki naraz, żeby zobaczyć, jak kręgi się przecinają, prowadzenie koi powolnym palcem, karmienie w jednym rogu, żeby sprawdzić, kto dotrze pierwszy.

Jak dobrze z niej korzystać

Inne spokojne gry w Tiny Hands

Color Drops to spokojna gra dla najmłodszych: każdy klawisz albo stuknięcie upuszcza jedną kroplę akwareli z jednym miękkim dźwiękiem, a kolory powoli bledną. Starsze dzieci, które lubią się czymś opiekować, mogą spróbować Tiny Pet, a Grace's Garden to powolny bajkowy ogród do wyhodowania. Jeśli twoje dziecko potrzebuje pomocy z samą emocją, w Feel są krótkie prowadzone wyciszenia dla dzieci od 2 do 7 lat.

Na ekscytującą zabawę też jest miejsce. Nie chodzi o to, żeby każda gra była spokojna, ale żeby mieć jedną pod ręką na te chwile, kiedy dziecko potrzebuje właśnie spokoju.

Więcej poradników