Büyükler için

Çocuklar için sakinleştirici oyunlar: rahatlamalarına yardım eden yavaş, duyusal oyun

Çocuklar için yapılan oyunların çoğu heyecanlandırmak üzere tasarlanır: puanlar, sayaçlar, parlak ışıltılar, birkaç saniyede bir ödül ve sonunda bir “bir bölüm daha”. Bunun da yeri var. Ama uzun bir günün sonunda, okuldan sonra ya da öğle uykusundan önce çocukların tam tersine ihtiyacı vardır: onları coşturmak yerine yavaşlatan bir şeye.

Yıllardır yoga ve meditasyon yapıyorum ve bana en çok yardım eden şey çok basit: su, yapraklar ya da bulutlar gibi yavaş bir şeyi izlemek ve nefesimin onu takip etmesine izin vermek. Kızımın da aynı şekilde işleyen bir oyunu olsun istedim, ben de bir tane yaptım. Bu rehber, oyunu ekranda ve ekran dışında neyin sakinleştirici yaptığına dair öğrendiklerim.

Bir oyunu sakinleştirici yapan ne

  1. Hedef yok, saat yok. Kazanılacak bir şey yok, kaybedilecek bir şey yok, geri sayım yok. Çocuk başarısız olamaz, bu yüzden üzülecek bir şey de yoktur.
  2. Durulan yavaş hareket. Her şey kendi kendine süzülür, solar ve durur. Göz onları izler, beden de çoğu zaman gözü izler.
  3. Yumuşak, doğal ses. Su, rüzgâr, hafif bir çan. Dikkat için yarışan bir müzik yok, yüksek sesle tezahürat eden bir ses yok.
  4. Her harekete yumuşak bir karşılık. Bir dokunuş her zaman bir şey yapar, böylece çocuk kontrolün kendisinde olduğunu hisseder, ama hiçbir şey hızlı ya da birdenbire olmaz.
  5. Bırakması kolay. Seri yok, yarım kalan bölüm yok, çocuğu bağlı tutmak için “yarın yine gel” yok.
  6. Mümkünse doğa. Dikkat üzerine çalışan psikologlar suyun, yaprakların ve balıkların uyandırdığı ilgiye “yumuşak büyülenme” (soft fascination) der: çaba istemeden gözünüzü tutar ve bu dinlendiricidir. İngiltere’deki National Marine Aquarium’da yapılan bir çalışma, balık dolu tankları izlemenin ziyaretçilerin kalp atışını yavaşlattığını ve ruh hâllerini iyileştirdiğini, balık sayısı arttıkça etkinin de büyüdüğünü buldu.

Ekransız sakinleştirici oyun

En iyi sakinleştirici oyunların hiç ekrana ihtiyacı yoktur:

Ekranda sakin bir oyun: Zen Pond

Bazen elinizin altındaki şey ekrandır: arabada, bir yolculukta ya da bir ebeveynin on dakikalık sessizliğe ihtiyacı olduğunda. Bu yüzden Zen Pond’u yaptım: yukarıdan görülen ve altı kuralın hepsine uyan bir koi göleti.

Suyu gerçek su gibi davranır. Her dokunuş, yayılan, kenarlara çarpıp geri dönen ve yavaşça sönen bir dalga halkası gönderir; ışık da içinden kırılarak alttaki çakıl taşlarına düşer. Koiler yüzeyin altında süzülür: birinin yakınına dokunun, kaçar, sonra meraklı olanlar ne yaptığınızı görmek için geri yüzer. Parmağınızı kıpırdatmadan tutun, etrafında toplanırlar. Dokununca suya atlayan bir kurbağa, bir yusufçuk, Tibet çanağı gibi çınlayan lotus çiçekleri ve ara sıra hafif bir yağmur var. Her ses sudur. Söz yok, kazanılacak bir şey yok.

1 yaşından, her dokunuşun suyu hareket ettirmesinin sihir gibi geldiği zamandan, çocukların deneyler yapmaya başladığı 10 yaşına kadar uygundur: dalgaların kesiştiğini görmek için aynı anda iki dokunuş, yavaş bir parmakla bir koiye yol göstermek, kimin önce geleceğini görmek için bir köşede yem vermek.

İyi kullanmak için

Tiny Hands’teki diğer sakin oyunlar

Color Drops en küçükler için sakin oyun: her tuş ya da dokunuş, tek bir yumuşak notayla tek bir suluboya damlası düşürür ve renkler yavaşça solar. Bir şeyin bakımını üstlenmeyi seven büyük çocuklar Tiny Pet’i deneyebilir; Grace's Garden ise yavaş yavaş büyütülen masalsı bir bahçe. Çocuğunuzun duygunun kendisiyle ilgili yardıma ihtiyacı varsa, Tiny Hands Feel’de 2-7 yaş için kısa, rehberli sakinleşmeler var.

Heyecanlı oyunun da bir yeri var. Amaç her oyunu sakin yapmak değil, çocuğunuzun tam da sakinliğe ihtiyaç duyduğu anlar için hazırda bir tane bulundurmak.

Diğer rehberler