Wirtualne zwierzątka dla dzieci: czego uczy opieka nad pupilem
Daj trzylatkowi misia, a po minucie miś będzie nakarmiony, położony do łóżka i zrugany za to, że nie śpi. Małe dzieci sporą część zabawy spędzają na opiekowaniu się kimś. W ten sposób ćwiczą bycie tym dużym, dla odmiany.
Wirtualne zwierzątko daje takiej zabawie stworzenie, które odpowiada. Robi się głodne, chce się wykąpać, cieszy się na twój widok. Jeśli jest to zrobione łagodnie, dziecko ćwiczy przy tym kilka z najbardziej przydatnych rzeczy, jakich może się nauczyć.
Czego uczy opieka nad zwierzątkiem
- Dostrzegania, czego ktoś potrzebuje. Stworek nie powie słowami „jestem głodny”. Dziecko musi popatrzeć, zgadnąć i spróbować. Tak zaczyna się myślenie o tym, co czuje ktoś inny.
- Rytuałów. Posiłki, kąpiel, zęby, toaleta, łóżko. Dzieci, które odgrywają je ze zwierzątkiem, często łatwiej godzą się na nie u siebie, bo choć raz to one rządzą porą spania.
- Przyczyny i skutku. Nakarm je, a będzie zadowolone. Pomiń kąpiel, a będzie wyglądało niechlujnie. To, co robisz, coś zmienia, i widać jak.
- Tego, że co za dużo, to niezdrowo. Zwierzątko, które po posiłku mówi „nie, dziękuję”, to mała lekcja o tym, kiedy przestać.
- Życzliwości bez strachu. Dziecko najwięcej uczy się z opiekowania, kiedy nie może się stać nic złego. Zmartwienie przeszkadza w zabawie.
Na co patrzeć w grze z wirtualnym zwierzątkiem
Wiele wirtualnych zwierzątek zrobiono tak, żebyś wracał jak najczęściej. Przy małych dzieciach warto sprawdzić kilka rzeczy.
- Zwierzątko nie powinno cierpieć. Zwierzątka, które chorują, płaczą albo umierają, gdy dziecko o nich zapomni, uczą poczucia winy, a nie troski. Czterolatek nie decyduje o tym, kiedy dostanie tablet.
- Nic nie powinno się dziać, kiedy was nie ma. Jeśli zwierzątko głodnieje w prawdziwym czasie, gra prosi całą rodzinę, żeby ciągle do niej zaglądała. Szukaj takiej, która poczeka.
- Żadnych przypomnień, serii dni ani liczników czasu. Służą aplikacji, a nie dziecku.
- Żadnego sklepu. Wiele gier ze zwierzątkami sprzedaje jedzenie, ubranka albo szybsze rośnięcie. Małe dziecko nie odróżni gry od strony ze sprzedażą.
- Bez czytania. Wszystko powinny powiedzieć obrazki i dźwięki.
Jak zrobiliśmy Tiny Pet
Tiny Pet to moja darmowa gra z wirtualnym zwierzątkiem dla dzieci w wieku 3–7 lat, zbudowana wokół tych zasad.
- Nigdy nie cierpi. Stworek nie choruje, nie smuci się, nic go nie boli i nigdy nie odchodzi. Nieumyty wygląda trochę niechlujnie do następnej kąpieli. To wszystko.
- Rośnie tylko wtedy, gdy dziecko się bawi. Zamknij grę na dzień albo na miesiąc, a otworzy się dokładnie tam, gdzie ją zostawiono, ze stworkiem, który cieszy się na widok dziecka.
- Stworek prosi, dziecko odpowiada. Dymek pokazuje, na co ma ochotę: jedzenie, kąpiel, zabawę, sen, przytulenie albo toaletę. Na wszystko jest w domu osobny pokój.
- Prawdziwe rytuały. Je przy stole, najwyżej pięć rzeczy. Kąpie się, myje zęby, korzysta z toalety i myje łapki, a spać idzie przy zgaszonej lampce i pod kołderką. Jeśli za długo czeka na toaletę, zdarza mu się mała wpadka, którą dziecko wyciera. Dzieci, które właśnie uczą się korzystać z nocnika, zwykle uważają, że to bardzo śmieszne i bardzo znajome.
- To, jak się bawisz, wpływa na to, kim się stanie. Rośnie sześć razy. Od zabaw w wodzie wyrastają mu płetwy, od piłki i trampoliny długie nogi, od baniek i huśtawki skrzydła, od muzyki wielkie uszy, od przytulania puszek, a od pracy w ogródku listki i kwiaty. Nie ma dwóch takich samych.
- Łatwe dla małych rączek. Wszystko działa po stuknięciu. Nic nie wymaga pewnego przeciągania.
- Za darmo. Bez reklam, bez sklepu, bez konta.
Z ekranu do prawdziwego życia
- Zapytaj, zanim stuknie. „Jak myślisz, czego chce?” Zgadywanie to właśnie ta umiejętność.
- Pożycz rytuał. „Twój stworek umył już zęby. Teraz ty”.
- Daj dziecku coś prawdziwego pod opiekę. Kwiatek do podlewania, miskę kota do napełnienia, misia do położenia spać. Coś małego, codziennego i własnego.
- Rozmawiajcie o prawdziwych zwierzętach. Czego pies potrzebuje każdego dnia? Kto mu to daje? Jeśli dziecko prosi o zwierzątko, to spokojny początek takiej rozmowy.
- Bądźcie razem, gdy stworek rośnie. Usiądź z dzieckiem, gdy słoik z serduszkami jest prawie pełny, i zgadujcie razem, co wyrośnie tym razem.
Pytania, które zadają rodzice
Czy wirtualne zwierzątko to dobry pomysł dla trzylatka? Łagodne, tak. Trzylatki i tak są pochłonięte zabawą w opiekowanie się. Wybierz grę, w której zwierzątku nie może stać się krzywda i w której nic się nie dzieje, gdy gra jest zamknięta.
Czy przez to moje dziecko zechce prawdziwego zwierzaka? Może zacząć o nim mówić. To dobry moment, żeby wytłumaczyć, czego prawdziwe zwierzę potrzebuje każdego dnia, także wtedy, gdy nikomu się nie chce.
Jak długo dziecko powinno grać? Najlepsze są krótkie podejścia: dziesięć albo piętnaście minut wystarczy na kilka życzeń, a często i na to, żeby stworek urósł. Tiny Pet trzyma wszystko dokładnie tak, jak było, do następnego razu.
