Co to za gra
Tiny Kitchen to gra w gotowanie, w której dzieci przygotowują prawdziwe dania tak, jak robi się je naprawdę. Wybierają danie z menu, w którym jest dwanaście potraw z dziesięciu krajów: pizza margherita z Włoch, chana masala z Indii, mie goreng z Indonezji, wegetariańskie sushi i nigiri z tuńczykiem z Japonii, pierożki z Chin, burger z Ameryki, lasagne z Włoch, paella z Hiszpanii, naleśniki z Francji, australijski placek z mięsem i sałatka grecka. Każde danie ma flagę swojego kraju, wegetariańskie mają mały listek, a na dużym ekranie menu jest mapą świata, na której każde danie stoi przy kraju, z którego pochodzi. Każde danie powstaje krok po kroku, rękami samego dziecka na ekranie. Najpierw trzeba znaleźć na półce właściwe składniki (banan nie pasuje do ciasta na pizzę, więc delikatnie odskakuje z powrotem), a potem zagnieść ciasto, pokroić cebulę bezpiecznym nożykiem dla dzieci, zamieszać w garnku, zwinąć sushi, zakleić każdy pierożek i trzy razy ułożyć warstwy lasagne. Kiedy danie trafia do piekarnika, robi to dorosły: piekarnik jest gorący. Biscuit prowadzi dziecko przez każdy krok i po drodze dzieli się ciekawostkami: soffritto po włosku znaczy „delikatnie podsmażone”, to kurkuma sprawia, że curry jest żółte, a w Australii na ketchup mówi się tomato sauce, czyli sos pomidorowy. Kiedy danie jest gotowe, Biscuit zanosi je do stołu, przy którym czeka przyjaciel: Momo, Penny, Lulu, Bubba, Otto albo Rio, i zjada je kęs po kęsie. Nie ma punktów, licznika czasu ani sposobu, żeby coś się nie udało, a wszystkie dania są dostępne od samego początku. To gra dla przedszkolaków i dzieci z pierwszych klas szkoły podstawowej, od 3 do 7 lat.
Jak grać
Na laptopie lub komputerze
Kliknij danie w menu, żeby zacząć. Klikaj to, co świeci, żeby tego użyć, albo przeciągnij to tam, gdzie powinno trafić: składnik do miski, sos na pizzę, danie do piekarnika. Strzałki pokazują, co robić: w kółko, żeby zamieszać, stuk, stuk, stuk, żeby kroić i zagniatać, na boki, żeby zwinąć. Kiedy piekarnik zaświeci, kliknij go.
Na tablecie lub telefonie
Stuknij danie, żeby zacząć. Stuknij to, co świeci, albo przeciągnij to tam, gdzie powinno trafić. Rób to, co pokazują strzałki: zataczaj kółka, żeby zamieszać, stukaj, żeby kroić i zagniatać, przesuwaj palcem na boki, żeby zwinąć. Stuknij świecący piekarnik, żeby upiec.
Czego uczą się dzieci
- Kroki po kolei: najpierw się zagniata, potem wałkuje, a dopiero potem piecze, jak w prawdziwym przepisie
- Nazwy składników: drożdże, ciecierzyca, nori, seler, beszamel, oregano
- Skąd pochodzi jedzenie: dwanaście dań z dziesięciu krajów, każde z flagą, na mapie świata
- Jak działa gotowanie: ciasto rośnie dzięki drożdżom, ryż wypija bulion, pierożki gotują się na parze
- Liczenie i motoryka mała: trzy warstwy, cztery pierożki, krojenie, mieszanie, zaklejanie
Wskazówki dla rodziców
Ugotujcie potem jedno z dań naprawdę. Pizzę, sałatkę grecką i naleśniki łatwo zrobić z dzieckiem, a ono będzie już znało kolejne kroki. Zanim Biscuit coś powie, zapytaj: „A co teraz?”. Poszukajcie krajów na mapie albo na globusie. Jeśli któreś z dań gotuje się u was w domu, opowiedz, jak je robicie: to dobry początek rozmowy o rodzinnych przepisach.
Pytania rodziców
Czy są dania wegetariańskie?
Tak. Pięć z dwunastu dań jest wegetariańskich (pizza, chana masala, mie goreng, wegetariańskie sushi i sałatka grecka) i mają w menu listek. Nie ma w nich mięsa, ryb ani jajek. Pozostałe dania są przygotowane w klasyczny sposób.
Czy moje dziecko używa prawdziwego noża albo piekarnika?
W grze dzieci kroją zaokrąglonym, bezpiecznym nożykiem dla dzieci, takim, jakim mogłyby kroić w prawdziwej kuchni razem z dorosłym. Piekarnik zawsze obsługuje dorosły, a Biscuit mówi, że piekarnik jest gorący i pomaga przy nim dorosły.
Czy są punkty albo limit czasu?
Nie. Nie ma licznika czasu i nie da się przegrać. Zły składnik po prostu odskakuje z powrotem na półkę, a podpowiedź pojawia się dopiero po pomyłce.
Czy trzeba umieć czytać?
Nie. Biscuit mówi na głos każdy krok (po angielsku), a strzałki i świecące rzeczy pokazują, co robić.




